Anonim:
Kusuruma bakma. Gelemiyorum bir süredir. Yalnızlığıma çare oldular. Neden yaptılar bilmiyorum. Oysa ki o en sevdiğim çaresizliğim. Özledim seni, yazılarını, şiirleri... İnanır mısın bilmiyorum, inanmamak için bir sebep yok ama, şiirleri sevdirdin bana, teşekkürler. Rayların üstünde akıp giden bir trenin istasyon özlemini tarif etsene bana?

Yol uzun, güzergah zorlu; ne demeliyim?
Zarif kardeşim benim,
Seni aldım yanıma, ikizimi almış yürüyor


Sana yıldız sana güneş mi demeliyim,
Günümde hayret gecemde hayret istedim
Yer yer senin gibiyim ben yer yer 


İnsan olan yerlerim çok ağrıyor,
Olsun, yine de sen kapanma, bu sıra benim,
Yerine bırak ben incineyim. 

çok düşündüm, birçok kelime yazıp sildim buraya. bayat kelimelerimi özleme katıp onu da bozmak istemedim. yine de her bir satırında kendimle karşılaştığım bir şiir aracılığla teşekkür etmek istedim.

Anonim:
Nasilsin

İyiyim, peki sen nasılsın?

Hilal Başak (istasyonninsani) on Twitter